Smokkel en Turkije: De Cassatierechter (Uitspraak 25823/2025) Verduidelijkt de Afwezigheid van een Misdrijf in de Douane-Unie

Internationale handel, met name die welke de grenzen van de Europese Unie overschrijdt, is een complex terrein, gereguleerd door een dicht netwerk van douane- en fiscale regels. Onlangs heeft de Strafkamer van de Cassatierechter, met uitspraak nr. 25823 van 21 maart 2025 (gedeponeerd op 14 juli 2025), een belangrijke verduidelijking uitgevaardigd die rechtstreeks van invloed is op de handel met Turkije, een strategische handelspartner van de EU. Deze uitspraak, met Dott. G. Andreazza als voorzitter en Dott. A. Aceto als rapporteur, vernietigt zonder verwijzing de beslissing van de Rechtbank van Vrijheid van Campobasso, en biedt een fundamenteel perspectief op de configuratie van de misdrijven van smokkel en btw-ontduiking bij invoer met betrekking tot goederen afkomstig uit dat land.

De beslissing is van bijzonder belang voor alle bedrijven en professionals die actief zijn in de import-exportsector, en schetst de grenzen tussen de legitieme circulatie van goederen en illegale praktijken.

Het Onderhavige Geval: Goederen uit Turkije en de Beschuldigingen van Overtreding

De zaak betrof de invoer van goederen afkomstig uit Turkije in het grondgebied van de Europese Unie. De beklaagde, A. R. Presutti, werd beschuldigd van de misdrijven van het onttrekken aan grensheffingen, krachtens art. 292 van het Koninklijk Besluit van 23 januari 1973, nr. 43 (Wetboek Douanewetten), en van btw-ontduiking bij invoer, voorzien in art. 70 van het Koninklijk Besluit van 26 oktober 1972, nr. 633 (BTW-Decreet). Deze artikelen bestraffen respectievelijk smokkel en het niet-betalen van de verschuldigde belasting over de toegevoegde waarde bij invoer van goederen van buiten de EU.

De centrale kwestie was om vast te stellen of goederen die uit Turkije werden ingevoerd, hoewel ze regelmatig in het land van oorsprong in het vrije verkeer waren gebracht en vergezeld gingen van een certificaat van oorsprong, nog steeds onderworpen konden zijn aan douanerechten en btw bij invoer zodra ze in Italië aankwamen en, bijgevolg, of het niet-aangeven en niet-betalen van de bijbehorende belastingen een misdrijf vormde.

De Maxima van de Cassatierechter en de Rol van de Douane-Unie EU-Turkije

Het Hooggerechtshof heeft, na analyse van het wettelijk kader en de internationale overeenkomsten, een duidelijk en ondubbelzinnig antwoord gegeven, dat culmineerde in de volgende maxima:

Het delict van het onttrekken aan grensheffingen, bedoeld in art. 292 Koninklijk Besluit van 23 januari 1973, nr. 43, noch dat van btw-ontduiking bij invoer, voorzien in art. 70 Koninklijk Besluit van 26 oktober 1972, nr. 633, wordt gevormd door de invoer in het grondgebied van de Europese Unie van een goed dat regelmatig in Turkije in het vrije verkeer is gebracht en vergezeld gaat van het desbetreffende certificaat van oorsprong, aangezien Turkije deel uitmaakt van de douane-unie op grond van de "Ankara"-overeenkomst, zodat een dergelijk goed de status van gemeenschapsgoederen verkrijgt, in vrij verkeer binnen de gehele interne markt, niet langer onderworpen aan verdere rechten, noch aan de belasting over de toegevoegde waarde bij invoer.

Deze maxima is van fundamenteel belang. De Cassatierechter heeft benadrukt dat Turkije deel uitmaakt van de Douane-Unie met de Europese Unie, ingesteld op grond van de Overeenkomst van Ankara van 1963 en voltooid met Besluit nr. 1/95 van de Associatieraad EG-Turkije. Dit betekent dat goederen die legaal zijn