Fiscale Schild en Fiscale Opsporing: De Hoge Raad verduidelijkt met arrest nr. 14950/2025 de grenzen aan de voordelen

De regularisatie van in het buitenland aangehouden vermogens, via het 'fiscale schild', maakt het mogelijk om ongeregeldheden recht te zetten. Toegang tot deze voordelen is uitgesloten indien er reeds fiscale opsporingswerkzaamheden lopen. Het arrest van het Hof van Cassatie nr. 14950, van 4 juni 2025, biedt hierover essentiële verduidelijking.

De uitspraak, waarin A. en M. tegenover elkaar staan, interpreteert de regelgeving (artikel 14, lid 7, wetsbesluit nr. 350/2001 en artikel 13-bis wetsbesluit nr. 78/2009), en specificeert wanneer een fiscale opsporing de toegang tot de voordelen voor het terugsluizen van vermogens verhindert.

De Maxima van de Hoge Raad en de Specifieke Opsporing

De regels inzake het fiscale schild sluiten de toegang tot de voordelen uit indien, op het moment van de aangifte, een overtreding is vastgesteld of een activiteit van "fiscale en sociale opsporing waarvan de betrokkenen formeel kennis hebben gekregen" is aangevangen. De Hoge Raad heeft de precieze reikwijdte van deze uitsluiting verduidelijkt.

Inzake het fiscale schild staat artikel 14, lid 7, van wetsbesluit nr. 350 van 2001, omgezet met wijzigingen door wet nr. 409 van 2001, waarnaar wordt verwezen in artikel 13-bis van wetsbesluit nr. 78 van 2009, omgezet met wijzigingen door wet nr. 102 van 2009, de belastingplichtige niet toe om gebruik te maken van de fiscale voordelen die zijn voorzien voor het terugsluizen van financiële en vermogensactiva die buiten het grondgebied van de staat worden aangehouden, indien op de datum van indiening van de desbetreffende vertrouwelijke aangifte reeds een overtreding is vastgesteld met betrekking tot buitenlandse financiële bezittingen, of indien in ieder geval reeds een activiteit van "fiscale en sociale opsporing waarvan de betrokkenen formeel kennis hebben gekregen" is aangevangen, waarbij deze laatste uitsluiting moet worden geïnterpreteerd als beperkt tot gevallen waarin de lopende opsporing kan leiden tot de betwisting van overtredingen met betrekking tot de aanhouden van financiële activa in het buitenland, aangezien een interpretatie die verwijst naar elk type fiscaal onderzoek onredelijk zou zijn, omdat dit een beperking van de toegang tot het voordeel zou inhouden in een fase vóór de meer stringente betwisting dan die voorzien is voor het geval waarin de overtreding reeds is betwist.

Het Hooggerechtshof stelt dat de uitsluiting niet generiek is. De opsporing moet specifiek gericht zijn op het betwisten van overtredingen met betrekking tot het aanhouden van financiële activa in het buitenland. Een generiek fiscaal onderzoek is onvoldoende om de toegang tot de voordelen te belemmeren. Deze interpretatie is gebaseerd op het redelijkheidsbeginsel, waarbij een strengere grens vóór de formele betwisting van een overtreding wordt vermeden.

Implicaties en Praktische Adviezen

Arrest nr. 14950/2025 biedt cruciale richtlijnen:

• Uitsluiting alleen voor specifieke opsporingen met betrekking tot buitenlands vermogen.
• "Formele kennis" van de opsporing door de belastingplichtige is essentieel.
• De beslissing balanceert de strijd tegen belastingontduiking en de consistentie van het rechtssysteem.

Voor belastingplichtigen met buitenlandse activa is het van cruciaal belang om hun fiscale positie te monitoren en tijdig, met ondersteuning van gekwalificeerde professionals, de beste regularisatiestrategie te evalueren.

Conclusies

Het arrest van de Hoge Raad nr. 14950 van 2025 verduidelijkt dat de uitsluiting van de voordelen van het fiscale schild gekoppeld is aan een specifieke opsporing met betrekking tot buitenlands vermogen, niet aan een generieke. Deze interpretatie beschermt de consistentie van het systeem en biedt meer rechtszekerheid. Een grondige analyse met juridische en fiscale professionals is essentieel om de beste strategie te bepalen.