Aansprakelijkheid in de gezondheidszorg en de bewijslast: commentaar op de uitspraak Cass. civ. nr. 26291 van 2024
De uitspraak van het Hof van Cassatie nr. 26291 van 2024 biedt belangrijke reflectiemomenten met betrekking tot de aansprakelijkheid van zorginstellingen en de bewijslast in geval van schade geleden door patiënten. In dit geval bevestigde het Hof de beslissing van het Hof van Beroep van Venetië, dat de Azienda ULSS 6 Euganea aansprakelijk had geacht voor de dood van een patiënt als gevolg van een infectie na een ziekenhuisopname.
De context van de uitspraak
De zaak vloeit voort uit de opname van D.D. in het Ziekenhuis van Cittadella, waar zij een Clostridium difficile-infectie opliep. De erfgenamen van de patiënt spanden een rechtszaak aan tegen de zorginstelling, stellende dat de dood het gevolg was van nalatigheid van het ziekenhuis, dat onvoldoende hygiënemaatregelen zou hebben getroffen. De Rechtbank van Padua had aanvankelijk de aansprakelijkheid van de instelling uitgesloten, maar het Hof van Beroep vernietigde deze beslissing.
Aansprakelijkheid in geval van schade kan niet los worden gezien van het bewijs van schuld, die moet worden vastgesteld aan de hand van passende bewijsmiddelen.
De argumenten van het Hof van Cassatie
In zijn beslissing benadrukte het Hof van Cassatie dat het Hof van Beroep de schuld van het ziekenhuis niet had aangenomen enkel op basis van de opgetreden schade, maar eerder de door de instelling getroffen veiligheidsmaatregelen had onderzocht. Het Hof van Cassatie verwierp de argumenten van de eiser en herhaalde dat de bewijslast bij de benadeelde ligt, maar dat de aansprakelijkheid van de zorginstelling moet worden vastgesteld op basis van concrete bewijzen en niet op vermoedens.
Conclusies
De uitspraak nr. 26291 van 2024 vertegenwoordigt een belangrijk juridisch precedent op het gebied van aansprakelijkheid in de gezondheidszorg. Het verduidelijkt dat, om een zorginstelling aansprakelijk te stellen, het essentieel is aan te tonen dat de noodzakelijke veiligheidsmaatregelen niet zijn genomen. Dit beginsel strookt met de Italiaanse wetgeving en Europese richtlijnen inzake patiëntbescherming, die het recht op gezondheid en de noodzaak van hoge veiligheidsnormen in zorgomgevingen benadrukken.
