คำอธิบายคำพิพากษาที่ 18792/2022: คำให้การต่อผู้พิทักษ์ทรัพย์และการใช้ล่าม

คำพิพากษาที่ 18792 ลงวันที่ 20 ธันวาคม 2022 ซึ่งยื่นเมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม 2023 เป็นคำวินิจฉัยที่สำคัญของศาลฎีกาในเรื่องการล้มละลายและพยานหลักฐานที่เป็นเอกสาร คำพิพากษานี้มุ่งเน้นไปที่การใช้คำให้การที่ทำต่อผู้พิทักษ์ทรัพย์โดยบุคคลสัญชาติต่างด้าว และความจำเป็นในการใช้ล่ามหรือนักแปลในบริบทดังกล่าว ประเด็นนี้มีความสำคัญอย่างยิ่งเมื่อพิจารณาถึงการค้าระหว่างประเทศและการปฏิสัมพันธ์ที่เพิ่มขึ้นระหว่างบุคคลสัญชาติต่างๆ

บริบททางกฎหมายและกฎหมาย

ศาลได้พิจารณาว่าคำให้การที่ผู้บริหารของบริษัทที่ล้มละลายซึ่งเป็นชาวต่างชาติได้ให้ไว้นั้น สามารถนำมาใช้ได้หรือไม่ แม้ว่าเธอจะประสบปัญหาในการสื่อสารภาษาอิตาลีก็ตาม โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ผู้พิพากษาได้เน้นย้ำว่าคำให้การที่ทำต่อผู้พิทักษ์ทรัพย์นั้น ไม่ได้อยู่ภายใต้กฎเดียวกันกับที่กำหนดไว้สำหรับเอกสารทางกฎหมายตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาและวิธีพิจารณาความแพ่ง ตามคำพิพากษา บทบัญญัติของมาตรา 122 และ 123 แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งนั้น เกี่ยวข้องกับเอกสารทางกฎหมายอย่างเคร่งครัดเท่านั้น จึงไม่จำเป็นต้องใช้ล่ามในบริบทเฉพาะนี้

• คำให้การจะต้องถูกรวบรวมนอกเหนือจากกระบวนการพิจารณา
• กฎเกี่ยวกับการแปลเอกสารไม่สามารถนำมาใช้กับคำให้การที่ทำต่อผู้พิทักษ์ทรัพย์ได้
• การมีอยู่ของทนายความที่ไว้ใจได้ถือว่าเพียงพอที่จะรับประกันความถูกต้องของคำให้การ

การวิเคราะห์คำพิพากษา

คำให้การที่ทำต่อผู้พิทักษ์ทรัพย์โดยบุคคลที่ไม่เข้าใจภาษา - การแต่งตั้งล่ามหรือนักแปล - ความจำเป็น - การยกเว้น - เหตุผล - ข้อเท็จจริง คำให้การที่ทำต่อผู้พิทักษ์ทรัพย์ เนื่องจากถูกรวบรวมนอกเหนือจากกระบวนการพิจารณา จึงไม่อยู่ภายใต้กฎของประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาเกี่ยวกับเรื่องการแปลเอกสาร และไม่สามารถนำบทบัญญัติของมาตรา 122 และ 123 แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งเกี่ยวกับเรื่องการแต่งตั้งล่ามและนักแปลมาใช้บังคับได้ เนื่องจากบทบัญญัติเหล่านั้นเกี่ยวข้องกับเอกสารทางกฎหมายอย่างแท้จริง และรวมถึงเอกสารที่ยื่นโดยคู่ความด้วย (ในการบังคับใช้หลักการนี้ ศาลได้ปฏิเสธข้อโต้แย้งว่าคำให้การที่ทำต่อผู้พิทักษ์ทรัพย์โดยไม่มีความช่วยเหลือจากล่าม โดยผู้บริหารของบริษัทที่ล้มละลายซึ่งเป็นชาวต่างชาติ แม้จะเข้าใจภาษาอิตาลี แต่ก็สื่อสารได้ยาก และได้รับการช่วยเหลือจากทนายความที่ไว้ใจได้ของเธอในระหว่างการรับฟังนั้น ไม่สามารถนำมาใช้ได้)

ศาลจึงยืนยันอีกครั้งว่า แม้ว่าผู้ให้การจะประสบปัญหาในการสื่อสาร แต่การที่เธอเข้าใจภาษาอิตาลีและการมีอยู่ของทนายความ ทำให้คำให้การของเธอสามารถนำมาใช้ได้อย่างถูกต้อง แนวทางนี้เน้นย้ำถึงความแตกต่างที่สำคัญระหว่างเอกสารทางกฎหมายและคำให้การที่ทำขึ้นในบริบทที่ไม่เป็นทางการ เช่น บริบทของผู้พิทักษ์ทรัพย์

บทสรุป

คำพิพากษาที่ 18792/2022 ถือเป็นก้าวสำคัญในการทำความเข้าใจพลวัตของคำให้การที่ทำต่อผู้พิทักษ์ทรัพย์ คำพิพากษานี้ชี้แจงว่า ในบริบทที่ไม่ใช่กระบวนการพิจารณา กฎเกี่ยวกับการแปลและการตีความนั้นไม่สามารถนำมาใช้ได้ โดยมีเงื่อนไขว่าคู่กรณีที่เกี่ยวข้องยังคงสามารถรับประกันการสื่อสารที่มีประสิทธิภาพและชัดเจนได้ หลักการนี้อาจมีความสำคัญในสาขากฎหมายอื่นๆ ด้วย โดยมีส่วนช่วยให้กระบวนการที่เกี่ยวข้องกับบุคคลต่างด้าวและคำให้การของพวกเขามีความยืดหยุ่นมากขึ้น