De irrelevantie van voorafgaand drugsgebruik: Uitspraak 22075/2025 inzake aanzetten tot drugsgebruik

De bestrijding van drugs is een wettelijke prioriteit. Het misdrijf van aanzetten tot gebruik (art. 82 Koninklijk Besluit 9 oktober 1990, nr. 309) staat centraal. Maar als de persoon die wordt aangezet al drugs heeft gebruikt, verandert de situatie dan? Het Hof van Cassatie, met Uitspraak nr. 22075 van 12 juni 2025 (Rv. 288260-01), heeft een definitief en cruciaal antwoord gegeven.

Het Misdrijf van Aanzetten en de Juridische Vraag

Artikel 82 van Koninklijk Besluit 309/90 bestraft degene die aanzet tot het gebruik van verdovende middelen, ter bescherming van de volksgezondheid en de individuele gezondheid. Het Hooggerechtshof, voorgezeten door DI NICOLA V. en met ANDRONIO A. M. als rapporteur, onderzocht een beroep (onontvankelijk verklaard) tegen een beslissing van het Hof van Beroep van Florence van 19 december 2023, betreffende de beklaagde G. P.M. P. G. De vraag was of het voorafgaande gebruik door het slachtoffer de toerekenbaarheid van het misdrijf uitsloot. De Cassatie heeft verduidelijkt dat dit niet het geval is.

Het misdrijf bedoeld in art. 82 Koninklijk Besluit 9 oktober 1990, nr. 309, bestraft elke gedraging die geschikt is om de wil van een ander om verdovende middelen te gebruiken te bepalen of te stimuleren, ongeacht het eventuele voorafgaande gebruik ervan door het slachtoffer, aangezien dit irrelevant is voor de toerekenbaarheid van het misdrijf, aangezien het algemene en individuele bescherming beoogt, ter voorkoming van elke vorm van invloed, suggestie, aansporing of psychische dwang op het passieve subject.

Deze uitspraak is fundamenteel. Het Hof stelt dat het voorafgaande gebruik irrelevant is. Het misdrijf beschermt iedereen, ongeacht of diegene nog nooit drugs heeft gebruikt of al eerder heeft gebruikt. Het doel is te voorkomen dat enige gedraging het gebruik "bepaalt of stimuleert", als eerste kennismaking of om een gewoonte te versterken. De norm is een schild tegen elke psychologische druk.

De Redenen voor de Uitgebreide Bescherming

De interpretatie van het Hooggerechtshof is gebaseerd op het dubbele doel van artikel 82: algemene en individuele bescherming. De wet ontmoedigt gedragingen die het drugsgebruik aanwakkeren en beschermt tegen:

• Invloed: subtiele conditionering.
• Suggestie: het induceren van gedachten.
• Aansporing: uitnodiging tot gebruik.
• Psychische dwang: druk op de vrijheid.

Ook wie al heeft gebruikt, is kwetsbaar. De wet biedt bescherming om terugval of verergering te voorkomen, in lijn met eerdere jurisprudentie (bv. Nr. 16041 van 2001) die art. 82 altijd extensief heeft geïnterpreteerd.

Conclusies

Uitspraak nr. 22075 van 2025 van de Cassatie bevestigt een kernprincipe: de irrelevantie van het voorafgaande drugsgebruik van het slachtoffer voor het misdrijf van aanzetten. Deze uitspraak versterkt de preventieve en beschermende werking van artikel 82 van Koninklijk Besluit 309/90, en beschermt de gezondheid en de zelfbeschikkingsvrijheid van ieder individu. Het is een duidelijke leidraad voor juridische professionals over de reikwijdte van strafrechtelijke bescherming in een dergelijk delicaat gebied.