De Inkomensondersteuning (RdC), een instrument voor economische steun, heeft altijd transparantie over inkomenseisen vereist. Het Hof van Cassatie verduidelijkt met arrest nr. 27994, gedeponeerd op 30 juli 2025, een fundamenteel punt: het niet aangeven van gokwinsten kan een ernstig misdrijf opleveren. Deze beslissing biedt een essentiële verduidelijking van de verantwoordelijkheden van burgers en de interpretatie van de relevante regelgeving.

Het geval R. B. en de uitspraak van het Hof van Cassatie

Het arrest analyseert het geval van de heer R. B., beschuldigd van het niet vermelden van de bedragen die voortvloeien uit gokwinsten in de zelfverklaring voor de Inkomensondersteuning. Het Hof van Beroep van L'Aquila had op 7 november 2024 de strafbaarheid van het misdrijf reeds bevestigd. Het Hooggerechtshof, voorgezeten door Dr. V. Di Nicola en met Dr. G. Liberati als rapporteur, heeft dit beginsel herbevestigd. De kwestie betreft de interpretatie van artikel 7, lid 1, van wetsdecreet nr. 4 van 2019, dat valse verklaringen en omissies bestraft, en de relevantie van winsten voor het gezinsinkomen voor de RdC.

Het niet vermelden, in de zelfverklaring die noodzakelijk is voor de erkenning van de Inkomensondersteuning, van de bedragen die voortvloeien uit gokwinsten, die, aangezien ze onderworpen zijn aan bronbelasting als eindbelasting, bijdragen, ex art. 2, lid 6, van het genoemde wetsdecreet, aan de bepaling van het inkomen van de gezinseenheid, vormt het misdrijf van artikel 7, lid 1, wetsdecreet van 28 januari 2019, nr. 4, omgezet, met wijzigingen, door wet nr. 26 van 2019.

Deze rechtsoverweging stelt dat het niet aangeven van gokwinsten een misdrijf is. De reden hiervoor is tweeledig: artikel 7, lid 1, van wetsdecreet nr. 4/2019 bestraft het nalaten van het verstrekken van verplichte informatie. Bovendien verduidelijkt artikel 2, lid 6, van hetzelfde decreet dat gokwinsten, zelfs als ze al onderworpen zijn aan bronbelasting, bijdragen aan de bepaling van het gezinsinkomen voor de RdC. Dit betekent dat, hoewel deze bedragen al belast zijn, ze moeten worden opgenomen in de aangifte voor de uitkering. Het nalaten hiervan tast de waarheidsgetrouwheid van de zelfverklaring aan, wat leidt tot het misdrijf van ideologische vervalsing.

Het wettelijk kader: Artikel 7 en Artikel 2 van wetsdecreet nr. 4/2019

De beslissing van het Hof van Cassatie is gebaseerd op een specifiek wettelijk kader:

• Artikel 7, lid 1, wetsdecreet nr. 4/2019 (omgezet met Wet nr. 26/2019): Voorziet in strafrechtelijke sancties (gevangenisstraf van twee tot zes jaar) voor degenen die valse verklaringen afleggen of relevante informatie nalaten om de RdC te verkrijgen.
• Artikel 2, lid 6, wetsdecreet nr. 4/2019: Specificeert dat alle inkomsten, inclusief die welke onderworpen zijn aan bronbelasting als eindbelasting (zoals gokwinsten), bijdragen aan de bepaling van het inkomen van de gezinseenheid voor de RdC.

Het systeem van sociale uitkeringen is gebaseerd op vertrouwen in de verklaringen. De zelfverklaring vereist de grootst mogelijke correctheid. Het nalaten van relevante gegevens leidt niet alleen tot intrekking van de uitkering en terugbetaling van de bedragen, maar brengt ook ernstige strafrechtelijke gevolgen met zich mee.

Transparantie en belang van juridisch advies

Arrest nr. 27994/2025 is een duidelijke waarschuwing voor alle ontvangers van overheidssteun. De nauwkeurigheid en volledigheid van de informatie zijn essentieel voor administratieve correctheid en om strafrechtelijke sancties te voorkomen. Het nalaten van gokwinsten, zelfs als ze al belast zijn, heeft voor de heer R. B. geleid tot de beschuldiging van een misdrijf tegen het openbaar vertrouwen. Voor degenen die twijfelen aan de correcte invulling van zelfverklaringen, is het altijd raadzaam om juridische professionals te raadplegen. Een ervaren advocaat kan het nodige advies geven om de regelgeving te interpreteren, fouten te voorkomen en te assisteren bij de verdediging van iemands rechten.