Misleidende Tekens en Buitenlandse Goederen: De Uitspraak 20191/2025 van de Cassatierechter en de Grenzen van het Delict ex Art. 517 c.p.

De bescherming van industrieel eigendom en de integriteit van de markt zijn fundamentele pijlers van ons rechtssysteem. In deze context speelt het delict van de verkoop van industriële producten met misleidende tekens, voorzien in artikel 517 van het Wetboek van Strafrecht, een cruciale rol. Wanneer het echter gaat om goederen afkomstig uit het buitenland en bestemd voor andere landen, vereist de toepasbaarheid van dit delict een zorgvuldige beoordeling. Het Hof van Cassatie heeft met uitspraak nr. 20191 van 2025 (gedeponeerd op 30/05/2025) belangrijke verduidelijkingen gegeven, waarbij de toepassingsgrenzen van deze strafbare gedraging in een context van internationale handel nauwkeurig zijn afgebakend.

De juridische kwestie: goederen in transit en Art. 517 c.p.

De zaak betrof een verdachte, G. Y., beschuldigd van het delict van artikel 517 c.p., namelijk de verkoop van industriële producten met misleidende tekens, namen of aanduidingen, die de koper konden misleiden over de oorsprong, herkomst of kwaliteit van het product. Het bijzondere van de zaak was dat de betwiste goederen afkomstig waren uit een buitenlandse staat en bestemd waren voor een andere buitenlandse staat, zonder ooit op de interne Italiaanse markt te zijn gebracht of bij de douane te zijn aangeboden voor inklaring. De Rechtbank van Triëst wees de beschuldigingen op 15/05/2024 af, een beslissing die vervolgens door het Hooggerechtshof werd bevestigd. De centrale vraag die de rechters zich stelden, was of in een dergelijk scenario van internationale transit het delict kon worden geconfigureerd.

Het delict van de verkoop van industriële producten met misleidende tekens is niet van toepassing, wegens het ontbreken van de gedraging van "in omloop brengen", in het geval van goederen afkomstig uit een buitenlandse staat die bestemd zijn voor een andere buitenlandse staat, die nooit de sfeer van de beschikking van de houder hebben verlaten, niet bestemd zijn voor de interne markt en ook niet bij de douane zijn aangeboden of bestemd om te worden aangeboden.

Deze uitspraak vat de oriëntatie van de Cassatierechter samen. De sleutel is het ontbreken van "in omloop brengen". Maar wat betekent "in omloop brengen" precies in deze context? Het gaat niet om een eenvoudige fysieke verplaatsing van de goederen, maar om hun introductie in het interne commerciële circuit, met de concrete mogelijkheid om Italiaanse consumenten te misleiden. Het delict ex art. 517 c.p. beoogt het publieke vertrouwen en de commerciële loyaliteit binnen de nationale markt te beschermen. Als de goederen deze markt niet betreden, is de typische gedraging van het delict niet voltooid. Het Hof verwees ook naar Art. 6 c.p. inzake de territorialiteit van het strafrecht, waarbij werd benadrukt dat het delict op het grondgebied van de staat moet zijn begaan om volgens het Italiaanse recht strafbaar te zijn. Bovendien is Wet nr. 350/2003, art. 4 lid 49, die gericht is op de bestrijding van namaak en vervalsing van "Made in Italy" producten, van toepassing op goederen bestemd voor intern verbruik of die op enigerlei wijze als Italiaans worden gepresenteerd. Evenzo, hoewel Verordening (EG) nr. 608/2013 van de Raad betreffende de toepassing van intellectuele-eigendomsrechten door douaneautoriteiten, een inmenging in de markt van de Unie veronderstelt, die in het geval van loutere transit niet plaatsvindt.

De analyse van het Hof van Cassatie: "in omloop brengen" als essentieel element

De Cassatierechter, voorgezeten door S. G. en met A. A. als rapporteur, verwierp het beroep van de Openbare Aanklager P. G., waarmee de beslissing van de Rechtbank van Triëst werd bevestigd. De uitspraak sluit aan bij eerdere conforme uitspraken (zoals N. 8734 van 2010 Rv. 246215-01), waarbij het beginsel wordt versterkt dat het "in omloop brengen" van goederen op nationaal grondgebied een onmisbaar bestanddeel is voor de configuratie van het delict van verkoop van producten met misleidende tekens. De rechters benadrukten dat de betreffende goederen:

• Afkomstig waren uit een buitenlandse staat en bestemd waren voor een andere buitenlandse staat.
• Nooit de sfeer van de beschikking van de houder hadden verlaten.
• Niet bestemd waren voor de interne Italiaanse markt.
• Niet eens bij de Italiaanse douane waren aangeboden of bestemd om te worden aangeboden voor consumptie.

Deze cumulatieve factoren waren doorslaggevend om de typische gedraging van het delict uit te sluiten. Het ontbreken van daadwerkelijk contact met de nationale markt en het ontbreken van de intentie om Italiaanse consumenten te misleiden, maken de gedraging niet strafbaar op grond van artikel 517 c.p.

Praktische implicaties en marktprotectie

Deze uitspraak is van aanzienlijk belang voor bedrijven die actief zijn in de internationale handel en voor juridische professionals. Het verduidelijkt dat de loutere doorvoer van goederen met potentieel misleidende tekens door het Italiaanse grondgebied, zonder enige intentie om deze op de interne markt te brengen, op zichzelf geen delict vormt. Dit betekent echter niet dat het systeem zonder bescherming is. Integendeel, de geldende regelgeving biedt effectieve instrumenten om namaak en commerciële fraude te bestrijden wanneer deze gedragingen daadwerkelijk gericht zijn op het schaden van de Italiaanse markt of consumenten. De uitspraak herhaalt de noodzaak om onderscheid te maken tussen een legitieme internationale doorvoeractiviteit en een poging tot fraude of namaak die impact heeft op onze markt. Het is een afweging tussen de vrijheid van internationale handel en de bescherming van nationale belangen.

Conclusies

De uitspraak nr. 20191 van 2025 van het Hof van Cassatie levert een waardevolle bijdrage aan de jurisprudentie inzake delicten tegen de industrie en handel. Door het essentiële karakter van het "in omloop brengen" op de interne markt te benadrukken, heeft het Hof een duidelijk criterium gegeven om strafrechtelijk relevante gedragingen te onderscheiden van gedragingen die, hoewel ze goederen met misleidende tekens betreffen, buiten de reikwijdte van artikel 517 c.p. vallen vanwege hun louter grensoverschrijdende aard. Voor marktdeelnemers betekent dit meer rechtszekerheid bij import-exportoperaties en een bevestiging dat het strafrecht ingrijpt waar er een daadwerkelijk gevaar is voor het publieke vertrouwen en de commerciële loyaliteit op het grondgebied van de staat.