คำพิพากษาของศาลฎีกาที่ 35385 ลงวันที่ 18 ธันวาคม 2023 ได้กล่าวถึงประเด็นที่มีความสำคัญอย่างยิ่งในกฎหมายครอบครัว นั่นคือ การรับรองช่วงเวลาของการอยู่กินฉันสามีภรรยาก่อนสมรส เพื่อวัตถุประสงค์ในการกำหนดค่าเลี้ยงดูบุตรหลังการหย่า ประเด็นนี้มีความสำคัญอย่างยิ่งในการรับประกันการปฏิบัติต่อคู่สมรสอย่างเท่าเทียมกันทางเศรษฐกิจ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในสถานการณ์ที่ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งต้องเสียสละความก้าวหน้าทางอาชีพเพื่อประโยชน์ของครอบครัว
ข้อพิพาทเกิดขึ้นจากการร้องขอของ A.A. ต่อ B.B. เกี่ยวกับค่าเลี้ยงดูบุตรหลังการหย่าและค่าอุปการะเลี้ยงดูบุตร ศาลอุทธรณ์เมืองโบโลญญาได้ลดจำนวนค่าเลี้ยงดูบุตรหลังการหย่าให้กับ A.A. โดยให้เหตุผลว่าระยะเวลาของการอยู่กินฉันสามีภรรยาก่อนสมรสและการมีส่วนร่วมในชีวิตครอบครัวนั้นยังไม่ได้รับการพิจารณาอย่างเพียงพอ ศาลฎีกาได้ยอมรับคำร้องของ A.A. และเน้นย้ำว่าระยะเวลาของการอยู่กินฉันสามีภรรยาก่อนสมรสนั้นจะต้องได้รับการประเมินภายใต้กรอบของการตัดสินใจและการเสียสละที่คู่สมรสได้ทำไว้ตลอดช่วงเวลาที่ใช้ชีวิตร่วมกัน
ระยะเวลาของการอยู่กินฉันสามีภรรยาก่อนสมรส หากมีลักษณะที่มั่นคงและต่อเนื่อง จะต้องนำมาพิจารณาเพื่อประเมินการมีส่วนร่วมในการบริหารจัดการครอบครัว
คำตัดสินของศาลฎีกาไม่เพียงแต่ชี้แจงความสำคัญของระยะเวลาของการอยู่กินฉันสามีภรรยาก่อนสมรสเท่านั้น แต่ยังได้กำหนดหลักการทางกฎหมายอีกด้วย หลักการนี้ระบุว่า ในกรณีที่การสมรสมีความเชื่อมโยงกับการอยู่กินฉันสามีภรรยาก่อนสมรส จะต้องนำระยะเวลาดังกล่าวมาคำนวณเพื่อวัตถุประสงค์ในการกำหนดจำนวนค่าเลี้ยงดูบุตรหลังการหย่า โดยเฉพาะอย่างยิ่งเพื่อตรวจสอบการมีส่วนร่วมของผู้ร้องขอ
โดยสรุป คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 35385 ปี 2023 ถือเป็นก้าวสำคัญสู่ความเป็นธรรมที่มากขึ้นในการตัดสินใจเกี่ยวกับค่าเลี้ยงดูบุตรหลังการหย่า คำพิพากษานี้รับรองคุณค่าของการมีส่วนร่วมในช่วงเวลาของการอยู่กินฉันสามีภรรยาก่อนสมรส โดยกำหนดว่าการตัดสินใจที่ทำขึ้นในช่วงเวลานั้นจะต้องนำมาพิจารณาในบริบทของชีวิตสมรส แนวทางนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อให้แน่ใจว่าอดีตคู่สมรสจะได้รับประโยชน์จากการปฏิบัติต่อที่ยุติธรรมและสอดคล้องกับความเป็นจริงของความสัมพันธ์ของพวกเขา