คำพิพากษาล่าสุดของศาลฎีกา ฉบับที่ 6503 ลงวันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2022 นำเสนอประเด็นที่น่าสนใจเกี่ยวกับการรับผิดของ INAIL ในกรณีอุบัติเหตุจากการทำงานและการชดเชยค่าเสียหายที่ไม่ใช่ทรัพย์สินแก่ผู้รอดชีวิต ในบทความนี้ เราจะวิเคราะห์เหตุผลของศาลและผลกระทบต่อสิทธิของผู้รับมรดก
คดีที่ศาลฎีกาพิจารณาเกี่ยวข้องกับผู้ยื่นอุทธรณ์ ซึ่งเป็นทายาทของ T.R. ที่ได้โต้แย้งคำตัดสินของศาลอุทธรณ์เมืองซาแลร์โน ซึ่งได้ปฏิเสธคำขอชดเชยจาก INAIL ของพวกเขา อย่างไรก็ตาม ศาลอุทธรณ์ได้ยอมรับการชดเชยจากบุคคลเอกชนที่เกี่ยวข้องกับอุบัติเหตุถึงแก่ชีวิต
ศาลได้ตัดสินว่า INAIL ไม่มีภาระผูกพันในการจ่ายค่าชดเชยสำหรับค่าเสียหายที่ไม่ใช่ทรัพย์สิน เนื่องจากขาดความมั่นคงของการบาดเจ็บต่อความสมบูรณ์ทางร่างกายและจิตใจ โดยค่าเสียหายทางชีวภาพจะสามารถชดเชยได้เฉพาะในกรณีของความพิการถาวร
ศาลได้ปฏิเสธการชดเชยตามสิทธิของผู้รับมรดกสำหรับค่าเสียหายจากการสูญเสียชีวิต เนื่องจากไม่มีบุคคลที่สามารถเชื่อมโยงกับการสูญเสียทรัพย์สินนั้นได้
คำพิพากษาเน้นย้ำว่า ตามพระราชกฤษฎีกาฉบับที่ 38 ปี 2000 และพระราชกฤษฎีกาฉบับที่ 1124 ปี 1965 ค่าเสียหายทางชีวภาพที่ครอบคลุมโดย INAIL หมายถึงเฉพาะการบาดเจ็บถาวรเท่านั้น ซึ่งหมายความว่าในกรณีของค่าเสียหายทางชีวภาพชั่วคราว จะไม่มีสิทธิได้รับการชดเชยจากสถาบัน ศาลฎีกาได้ยืนยันว่าค่าเสียหายทางชีวภาพชั่วคราวและค่าเสียหายทางจิตใจไม่สามารถชดเชยได้ภายใต้ระบบประกันของ INAIL
คำตัดสินของศาลฎีกายังได้ชี้แจงว่า ค่าเสียหายที่ไม่ใช่ทรัพย์สิน ในรูปแบบของค่าเสียหายทางชีวภาพขั้นสุดท้าย สามารถชดเชยได้เฉพาะในกรณีที่เหยื่อสามารถรับรู้ความเจ็บปวดและความทุกข์ทรมานก่อนเสียชีวิตเท่านั้น ประเด็นนี้มีความสำคัญอย่างยิ่งต่อทายาท เนื่องจากศาลได้ตัดสินว่าค่าชดเชยสำหรับค่าเสียหายที่ไม่ใช่ทรัพย์สินสามารถส่งต่อตามสิทธิของผู้รับมรดกได้ภายใต้เงื่อนไขบางประการเท่านั้น
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง จำเป็นต้องพิสูจน์ว่าเหยื่อมีช่วงเวลาระหว่างอุบัติเหตุและการเสียชีวิตที่สามารถรับรู้ได้ ซึ่งในช่วงเวลานั้นสามารถประสบกับค่าเสียหายทางชีวภาพชั่วคราวได้ ประเด็นนี้ทำให้เรื่องมีความซับซ้อนและต้องมีการประเมินอย่างละเอียดในแต่ละกรณี
คำพิพากษาฉบับที่ 6503/2022 ของศาลฎีกา ยืนยันความเข้มงวดของระบบการชดเชยของ INAIL เกี่ยวกับค่าเสียหายที่ไม่ใช่ทรัพย์สินที่เกิดจากอุบัติเหตุจากการทำงาน ทายาทต้องตระหนักถึงข้อจำกัดในการชดเชยและความจำเป็นในการพิสูจน์เงื่อนไขเฉพาะเพื่อที่จะสามารถขอรับการชดเชยได้ คำตัดสินนี้ถือเป็นบรรทัดฐานที่สำคัญสำหรับคดีในอนาคต และเน้นย้ำถึงความจำเป็นในการวิเคราะห์ทางกฎหมายอย่างรอบคอบในสถานการณ์ที่คล้ายคลึงกัน