Kada se bivši partner sa decom preseli u drugu zemlju i počne da ometa kontakte, osećaj nemoći može biti preplavljujući. Geografska udaljenost i razlike između pravnih sistema često se čine kao nepremostive prepreke, lišavajući roditelja njegove afektivne i obrazovne uloge. Međutim, međunarodni pravni poredak nudi precizna pravna sredstva kako bi se osiguralo da veza između roditelja i deteta bude očuvana. Kao advokat za porodično pravo u Milanu, advokat Marko Bjankuči se svakodnevno bavi ovim osetljivim transnacionalnim dinamikama, nudeći stratešku podršku za ponovno uspostavljanje kontakata i rigorozno poštovanje sporazuma o viđanju.

Pravni okvir: Međunarodni instrumenti za pravo viđanja

Zaštita prava viđanja u međunarodnom kontekstu garantovana je posebnim sporazumima između država, čiji je cilj zaštita preovlađujućeg interesa maloletnika da održi kontinuiran i uravnotežen odnos sa oba roditelja. Glavni regulatorni instrument na globalnom nivou je Haška konvencija iz 1980. godine, koja, pored regulisanja slučajeva međunarodne otmice, uključuje posebne odredbe za organizaciju i garanciju efektivnog ostvarivanja prava viđanja preko granice.

Ako je preseljenje maloletnika izvršeno unutar Evropske unije, primenjuju se i evropski propisi, kao što je Uredba Brisel II ter. Ova regulativa značajno olakšava priznavanje i izvršenje odluka o roditeljskoj odgovornosti između država članica. Ovi instrumenti omogućavaju obraćanje Centralnim organima uključenih zemalja kako bi se prevazišle prepreke koje postavlja roditelj sa kojim dete živi, ponovo uspostavilo viđanje uživo i garantovali kontakti putem sredstava komunikacije na daljinu.

Pristup Advokatske kancelarije Bjankuči u Milanu

Suočavanje sa međunarodnim porodičnim sporom zahteva duboko poznavanje primenljivih konvencija i pravovremenu strategiju delovanja. Pristup advokata Marka Bjankučija, stručnjaka za porodično pravo u Milanu, fokusiran je na pedantnu analizu prvobitne odluke kojom je utvrđeno pravo viđanja i konkretnih okolnosti koje sprečavaju njegovo ostvarivanje. Advokatska kancelarija Bjankuči odmah preduzima akciju radi uspostavljanja konstruktivnog dijaloga sa nadležnim organima, kako italijanskim tako i stranim, kako bi se pronašlo brzo i najviše zaštitno rešenje za psihofizičko blagostanje maloletnika.

Svaka porodična situacija ima jedinstvene karakteristike koje zahtevaju prilagođeni pristup. Prioritet kancelarije je uvek smanjenje nivoa sukoba, istražujući prvo puteve medijacije. Međutim, ukoliko roditelj koji živi u inostranstvu nastavi sistematski da krši sporazume, advokat Marko Bjankuči odlučno interveniše putem međunarodnih pravosudnih kanala. Glavni cilj je ponovno uspostavljanje redovnosti susreta, obezbeđujući da geografska udaljenost nikada ne dovede do nepravednog i bolnog afektivnog razdvajanja.

Često postavljana pitanja

Šta mogu da uradim ako moj bivši partner u inostranstvu ne dozvoljava da viđam naše dete?

Ključno je ne delovati impulsivno i osloniti se na međunarodna pravna sredstva. Moguće je podneti formalni zahtev, preko italijanskog Centralnog organa, pozivajući se na Hašku konvenciju ili evropske propise. Ovo omogućava da se zatraži direktna intervencija vlasti države u kojoj maloletnik trenutno boravi, kako bi se pravo viđanja poštovalo, olakšalo i zaštitilo od daljih ometanja.

Kako funkcioniše pravo viđanja ako dete živi u drugoj evropskoj zemlji?

Unutar Evropske unije, odluke o pravu viđanja donete u jednoj državi članici su direktno priznate i izvršne u drugim državama članicama. To znači da se odluka italijanskog sudije može primeniti u stranoj državi prebivališta maloletnika sa pojednostavljenim procedurama, uz mogućnost traženja pomoći lokalnih organa reda ili socijalnih službi radi materijalnog izvršenja.

Da li je moguće izmeniti uslove viđanja zbog udaljenosti?

Da, uslovi viđanja se mogu i često moraju ponovo pregovarati ili sudski izmeniti kako bi se prilagodili novoj geografskoj i logističkoj realnosti. Na primer, da bi se nadoknadila nemogućnost nedeljnih susreta, mogu se predvideti duži periodi boravka kod roditelja sa kojim dete ne živi tokom školskih raspusta, kao i precizno i obavezujuće regulisanje telefonskih kontakata ili svakodnevnih video poziva.

Ko snosi troškove putovanja za ostvarivanje prava viđanja u inostranstvu?

Raspodela troškova putovanja mora biti utvrđena u sporazumima o razvodu ili rastavi, ili je mora odlučiti sudija. Vrlo često, ako je preseljenje u inostranstvo proizašlo iz jednostranog izbora jednog roditelja, sud može odlučiti da potonji doprinese delimično ili u celosti troškovima putovanja roditelja sa kojim dete ne živi, kako ekonomski troškovi ne bi postali dodatna prepreka održavanju roditeljskog odnosa.

Kontaktirajte kancelariju radi zaštite Vašeg prava viđanja

Geografska udaljenost nikada ne sme sprečiti roditelja da održi duboku, stalnu i značajnu vezu sa svojim detetom. Ako se suočavate sa poteškoćama u ostvarivanju Vašeg prava viđanja u inostranstvu zbog opstrukcije drugog roditelja, ključno je delovati brzo i sa pravnom stručnošću. Kontaktirajte advokata Marka Bjankučija u kancelariji u Milanu, na adresi Via Alberto da Giussano, 26, da biste zakazali konsultativni sastanak. Tokom sastanka, biće analizirani detalji Vaše specifične situacije kako bi se definisala najadekvatnija međunarodna strategija za zaštitu Vaših prava i, pre svega, najvišeg interesa maloletnika.